Przejdź do głównej zawartości

Siedem odsłon Krzysztofa Meyera, cz. III

Twórca

Twórczość Krzysztofa Meyera w początkowym okresie nawiązywała do najpopularniejszych wówczas idei awangardowych takich jak serializm, aleatoryzm, sonoryzm itp. Kompozytor poszukiwał nowych dróg, rozwiązań, eksperymentował, zawsze jednak ważne dla niego było poczucie formy jako procesu o wyraźnym rozwoju dramaturgicznym, z fazami rozplanowanych napięć. Dość szybko zrezygnował z awangardowo pojmowanej dźwiękowości na rzecz tradycyjnych kategorii estetycznych – ładu formalnego, równowagi elementów dzieła i pięknego brzmienia. Próbował znaleźć wspólną płaszczyznę dla tradycyjnych form i gatunków oraz nowoczesnego komponowania. Wśród jego kompozycji znajdziemy zarówno wielkie formy i gatunki wokalno-instrumentalne: opery, symfonie jak i muzykę kameralną: kwartety smyczkowe, tria, kwintety, a także muzykę solową oraz miniatury. Wiele jego utworów nosi klasyczne tytuły, sugerujące zastosowanie tradycyjnej formy, oraz środków wykonawczych.
Warto przytoczyć tu bardzo charakterystyczną wypowiedź kompozytora, dobrze obrazującą jego stosunek do tworzonej muzyki:
 
Chciałbym, aby moje utwory były dla słuchacza ważną, obchodzącą go historią wypowiedzianą za pomocą dźwięków, nie zaś strumieniem bodźców akustycznych przepływających mimo woli, obok jego uszu.
 
Bardzo ważną cechą muzyki Meyera jest to, że „liczy się ona” ze słuchaczem, nie epatuje go nadmiarem niemożliwych do ogarnięcia dźwięków i nadmierną komplikacją techniczną. Są to zazwyczaj utwory bardzo wyważone i przemyślane od początku do końca i choć nieraz sięga on do różnych elementów technik awangardowych to jednak zawsze pozostają one w służbie tradycyjnie pojmowanego dzieła muzycznego. Nie jest to na pewno muzyka łatwa, lecz zdecydowanie wymagająca od słuchacza pewnego „wyrobienia” i obycia z nowoczesnym światem dźwięków.
 
Daniel Wierzejski
cdn.

fot. M.Makowski, archiwum PWM
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Orkiestrownik

Co to takiego Orkietrownik? Nie jest to kierownik orkiestry, ani żadne wymyślne urządzenie do strojenia orkiestry, lecz rewelacyjny internetowy, multimedialny przewodnik po orkiestrze symfonicznej. Mówiąc w skrócie Orkiestrownik to cykl nagrań edukacyjnych, na które składa się 18 filmowych etiud o instrumentach orkiestry. Orkiestrownik powstał jako wspólne przedsięwzięcie Instytutu Muzyki i Tańca oraz Narodowego Instytutu Audiowizualnego, do programu tego zostali zaproszeni muzycy tworzący jedną z najlepszych polskich orkiestr - Sinfonię Varsovię. Celem projektu, realizowanego m.in dla potrzeb ogólnopolskiego Programu  filharmonia/ostrożnie, wciąga!!!  jest pokazanie fenomenu tak wielkiego organizmu, jakim jest orkiestra symfoniczna oraz przedstawienie ról i znaczenia poszczególnych instrumentów. Nagrania tych filmów, odbyły się w siedzibie Orkiestry Sinfonia Varsovia. Strona internetowa projektu znajduje się pod tym - linkiem . Po wejściu na stronę ukazuje n...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Siedem odsłon Stefana Kisielewskiego część VI

Pisarz Wszechstronność Stefana Kisielewskiego jest zadziwiająca, właściwie był to człowiek „renesansowy”. Często powtarza się jego słynne powiedzenie o tym, iż mnożył się poprzez dzielenie i rzeczywiście im bardziej był podzielony pomiędzy różne aktywności tym więcej go było. Właśnie przez tak szeroką działalność osoba Kisielewskiego rozpoznawalna jest zarówno w sferach literackich jaki muzyczny, politycznych oraz biznesowych.   Kisielewski w świecie literackim przebywał od dziecka, pochodził z rodziny o bogatych tradycjach literackich, nic więc dziwnego, że i on zaczął tworzyć. Do pisania w czasie wojny zachęcał go przyjaciel – Czesław Miłosz, który też pomógł mu w debiucie, polecając go wydawcy. Powstała wtedy pierwsza powieść Kisielewskiego Sprzysiężenie . Wydana została dopiero po wojnie i od razu wywołał skandal. Mariusz Urbanek w swej monografii rodu Kisielewskich tak pisze:   W grudniu 1946 roku, (…) ukazało się Sprzysiężenie. Powieść stała s...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Wielkie otwarcie czyli premiera Festiwalu Muzyki Niezwykłej!

 fot. Katarzyna Klimek FDOL Nie jest to jedynie kolejny festiwal muzyki dawnej, jakich w Polsce już wiele. Oprócz arcydzieł spoczywających w skarbcu Kościoła od stuleci, prezentowane były również współczesne kompozycje liturgiczne i muzyka tradycyjna. W dniach 14-20 sierpnia 2017 r. odbywał się w Krakowie pierwszy Festiwal Muzyki Niezwykłej. Wydarzenie zorganizowane zostało przez Fundację Dominikański Ośrodek Liturgiczny jako dopełnienie odbywających się od kilku lat Warsztatów Muzyki Niezwykłej – bodaj największej tego typu imprezy w Polsce jak i w tej części Europy. Nowa jakość w tradycyjnej formie Jak pisze Błażej Matusiak OP we wstępie do książki programowej, ideą pierwszej edycji festiwalu jest  muzyka pisana na potrzeby liturgii, sakralna muzyka maryjna, musica sacra – dosłownie „święta” muzyka o Najświętszej Maryi Pannie. Festiwal w całości został zaprogramowany przez Łukasza Serwińskiego – dyrektora artystycznego wydarzenia, i od pierw...
3 komentarze
Czytaj więcej